زيباترين تابلوي خيال
بحث ما با كتايون خوانساري از نقاشي شروع شد. او گفت «من در نقاشي روياها و خيالهاي خود را ميبينم. ما در نقاشي عالم واقع را آن جوري كه دوست داريم، ميسازيم. اصلا هنر چنين عالمي است». در ميان عالم واقع و خيال بود كه بحث ما پيش رفت. دنياي كتايون خوانساري يا آنگونه كه نزديكانش صدا ميزنند كتايون شجريان، اين گونه است.
مصاحبه با كتايون خوانساري، هنرمند نقاش و همسر محمدرضا شجريان يك ساعت طول كشيد. ميخواستم بيشتر از رابطه او و شجريان بپرسم و از ديد او نيز شجريان را بشناسيم. ولي وقتي او از نقاشيهايش گفت و از زمينه هنري در خانوادهاش، پرسشهايم ناخودآگاه به فعاليتهاي هنري او كشيده شد و مجال كمتري ماند تا از او بيشتر درباره شجريان بپرسم.
كتايون خوانساري در خانوادهاي هنرمند بزرگ شده است. نقاشي را از شانزده سالگي آغاز كرد چنانكه مادرش نيز در شانزده سالگي با بازي در يك فيلم سينمايي پا به عرصه هنر گذاشت: «ضربت» به كارگرداني ساموئل خاچيكيان. اگرچه مادر پس از اين فيلم، بازيگري را بهطور كامل رها كرد، اما كتايون نقاشي را با وقفههايي گاه كوتاه گاه بلند ادامه داد.
پدرش گرافيست و مدير هنري مجله «زن روز» بود. مادربزرگش، اشرف كاشاني سالها بازيگر تئاتر و راديو بوده است. اين زمينه هنري در او بيتاثير نبوده است به ويژه تاثير كار پدر در طراحي او را به دنياي رنگ و قلم و تصوير كشاند.
ادامه مطلب